Nieuwekinderen.nl

Het kan eenzaam voelen wanneer je voelt dat je een ander nodig hebt, of een ander je kwetst.

Dan leg je jouw lot, jouw welzijn in de handen van een ander.

We zijn zo opgegroeid, als kind. Onvoorwaardelijke liefde werd voorwaardelijk en zo namen we dat over toen we ouder werden. In onze relaties, in ons doen.

Ons leven is vaak ingericht op voorwaardelijkheid. Op verbondenheid op een oude manier. Op trekken en duwen en afhankelijkheid.

En vaak vinden we dit prettig. Dit is wat we kennen, dit is wat ons maakt wie we zijn.
Want wie zijn we, als we alle voeding van buitenaf niet meer krijgen?
Als we geen goedkeuring meer krijgen, geen erkenning, anderen ons geen veiligheid meer bieden, geen liefde, geen sex?
Wie zijn we als we alles loslaten waarvan we dachten dat te zijn?

Wat als alleen jij, alleen jij jezelf de voeding geeft die je nodig hebt?

Ik voel dat wanneer we onvoorwaardelijke liefde oneindig laten stromen door ons heen, naar alles om ons heen, we de ander niet nodig hebben om aan onze behoeften te voldoen.

Soeverein zijn is niet eenzaam. Vanuit onvoorwaardelijkheid de ander ontmoeten, samen in verbondenheid zijn is het meest vervullende wat er bestaat.

Er is dan geen uitweg meer, voor afhankelijkheid, beschuldigingen en verwijten.

Wanneer je daadwerkelijk zelf realiseert dat jij degene bent die jouw echte behoeften kan vervullen geef je jezelf je oorspronkelijke vrijheid terug.

  Coaching 
   voor jou en/of je kind:
 Lieve Beer Empowerment
  Innerspeak