Nieuwekinderen.nl

Brengt vernieuwing in een veranderende samenleving

Hoe vaak bedanken we onszelf, omdat we hier zijn?
Hoe vaak bedanken we ons lichaam dat ons altijd draagt?
Door weer en wind, door barre tijden en wanneer de zomer is aangebroken.
Wanneer we boos zijn, op de stoelen staan te dansen.

Ons lichaam draagt ons als we het willen vernietigen. Als we het willen eren.
De moleculen als dragers van onze code, als DNA dat we herbeleven, opnieuw beschrijven. Alsof we de krasjes op het DNA wegvijlen en opnieuw er een plaatje op zetten.
Als een kind met een pleister met een lief poppetje van TV.

Zo zijn we kikkers die muteren, zo zijn we babys die groeien.

Het is moeilijk te leven met een lichaam, en tegelijkertijd zon diepe band te voelen met je ziel.
Alsof het een niet zonder het andere kan, het heft elkaar op, en is elkaar tot last.
Ons lichaam is een voertuig waarmee we intens genot ervaren en onbeschrijfelijke pijn.
Het geeft ons nieuwe sensaties die we voorheen niet kenden.
Het maakt ons depressief en erg blij.

Onze ziel woont in ons lichaam, gedeeltelijk dan. En als we ons maar voldoende bewust zijn kunnen we elkaar beinvloeden, met elkaar spelen.
Dan zijn het twee getrouwden die een relatie aangaan, en ons bewustzijn de derde partij die de boel regelt.

Zo helen we onszelf en schaden we onszelf. Zo herinneren we ons eigen zijn, en vergeten we onze ziel. We verlaten ons lichaam, met korte momenten, en toch blijft het ademen.
We kunnen adrenaline stoten krijgen en zo in opperste staat van paraatheid de wereld om ons heen als een roofdier tegemoet zien. Onze ziel is dan als een lieve wind, als een troostende hand, een zachte deken die ons lichaam kalmeert.

We ademen weer in en uit, rustigheid omringt ons weer.

Wijzen we ons lichaam af, dan ontstaat er een splitsing. In bewustzijn, in emoties, in groei.
We wijzen onszelf af, wetende dat we meer zijn dan een lichaam.
Het lichaam is echter ons voertuig voor nu, het is raadzaam om er helemaal van te houden.

Mijn lichaam zie ik vaak als vijand, als een lelijk onding dat me last bezorgd. Met zijn stemmingswisselingen, lelijke huid en stomme haren.
En toch waardeer ik mijn lieve lieve lichaam. Dat me al die jaren heeft gedragen, me niet in de steek heeft gelaten. Een oersterk lichaam dat niet kapot te krijgen is met een ziel als die van mij.
Ik ben vandaag getrouwd. We hebben allebei onze handtekening gezet.

Was getekend
de ziel en het lichaam
Elleke.